Ciekawostki
Witraż:
ozdobne wypełnienie okna, wykonane z kawałków kolorowego szkła wprawianych w ołowiane ramki osadzone między żelazne sztaby.
Ramki stanowią kontur rysunku, kreskowanie na szkle lub malowanie na nim przeźroczystymi farbami podkreśla charakterystyczne elementy (głowę, oczy, ręce, fałdowanie szat, cieniowanie figur itp.).
Witraże stosowano głównie w budownictwie sakralnym. Technika witrażu znana była w starożytności jednak została rozpowszechniona od wczesnego średniowiecza, a rozwinęła się w sztuce gotyckiej.
Renesans witrażownictwa nastąpił na przełomie wieków XIX i XX w sztuce secesji.
Na przełomie XIX i XX w. L.C. Tiffany zastosował nowy rodzaj szkieł tzw. opalizowanych. Wprowadził on także nową, trwalszą i bardziej finezyjną, technikę łączenia wszelakich szkieł witrażowych - przy pomocy owijania elementów folią miedzianą i lutowania cyną.
KUPUJ NA RATY, ZOBACZ JAKIE TO PROSTE
Od grudnia kupisz na LEVANTI.PL na raty, bez wychodzenia z domu
Stopień ochrony (szczelności) opraw określa się przy pomocy tzw. klasyfikacji IP. Według niej oprawy oświetleniowe oznaczane są dwucyfrowym symbolem kodu IPxx.
Pierwsza cyfra (oznacza stopień ochrony przed ciałami stałymi w tym przed pyłem, narzędziami i częściami ciała) :
0 - brak ochrony
1 - ochrona przed ciałami stałymi o śred. > 50,0 mm
2 - ochrona przed ciałami stałymi o śred. > 12 mm (ochrona przed dotykiem);
3 - ochrona przed ciałami stałymi o śred. > 2,5 mm
4 - ochrona przed ciałami stałymi o śred. > 1 mm
5 - pyłoodporność (ochrona przed kurzem)
6 - pyłoszczelność
Druga cyfra podaje się stopień zabezpieczenia oprawy przed wnikaniem wody:
0 - brak ochrony
1 - ochrona przed padającymi kroplami wody
2 - ochrona przed kroplami wody przy przechyleniu do 15 stopni
3 - ochrona przed rozpylaną wodą padającą pod kątem do 60 stopni
4 - ochrona przed bryzgami wody
5 - ochrona przed strugami wody
6 - ochrona przed falami
7 - ochrona przed zanurzeniem
8 - ochrona przed głębokim zanurzeniem
Oprawy używane do oświetlenia zewnętrznego powinny mieć klasę IP co najmniej IP43. Klasa IP opraw narażonych na bezpośrednie polewanie wodą nie powinna być niższa niż IP65, a dla opraw do pracy pod wodą musi mieć stopień IP68.
W opisach żarówek LED są różne zaklęcia, które dla przeciętnego "nieelektryka" są równie zrozumiałe jak komentarze walk bokserskich Andrzeja Kostyry, dlatego rozszyfrujemy dla Was kilka z tych znaków tajemnych. Zacznijmy od
Światłości maksymalnej,
mierzona jest ona w "Kandelach" oznacza się ją jako cd.Mądra księga mówi o niej:
Kandela (z łac. candela - świeca
) - jednostka światłości źródła światła; jednostka podstawowa w układzie SI, oznaczana cd.
Jest to światłość z jaką świeci w określonym kierunku źródło emitujące promieniowanie monochromatyczne o częstotliwości 5,4·1014 Hz i wydajności energetycznej w tym kierunku równej (1/683) W/sr.
Starsza definicja określała kandelę jako światłość 1/600000 m² powierzchni ciała doskonale czarnego w temperaturze krzepnięcia platyny pod ciśnieniem 1 atmosfery fizycznej. Jednak z powodu trudności w wykonywaniu układu pomiarowego i małej dokładności pomiaru (rzędu 0,1-0,2%), definicja ta została zarzucona w 1979 r. i została zastąpiona nową definicją[1].
Kandela została wprowadzona w roku 1958 przez Międzynarodowy Komitet Metrologii Ustawodawczej.
WIKI wie więcej
Światło to znaczący element dla każdego wnętrza. Jak dobrać oświetlenie, by było jednocześnie skuteczne i efektowne? Jakich błędów uniknąć i jakie sztuczki zastosować? Które źródła oświetlenia będą właściwe dla konkretnego wnętrza? Instrukcje i wyznaczniki znajdziecie w poniższej poradzie.
Oświetlenie pomieszczenia ma ogromny wpływ zarówno na tworzony nastrój, kolorystykę, jak również funkcjonalność. Budowanie architektury wnętrza za sprawą światła staje się coraz modniejsze. Producenci starają się nadążać za potrzebami konsumentów i kreują coraz nowsze rozwiązania - zarówno konstrukcyjne, jak również materiałowe.
Wyróżniamy trzy podstawowe typy oświetlenia: ogólne (główne), miejscowe (kierunkowe) oraz dekoracyjne (tworzące nastrój). To, jak ulokujemy który typ, zależy przede wszystkim od funkcji, jakie światło ma w danym miejscu spełniać. Elementy, które należy wziąć pod uwagę to powierzchnia, wysokość pomieszczenia, rozmieszczenie mebli oraz okien (wraz z ich ilością i kierunkiem na świat).
Oświetlenie główne stanowi tło dla pozostałych źródeł światła, a jego podstawowa funkcja to zastępowanie światła dziennego. Należy zadbać o to, by równomiernie oświetlało całe wnętrze, co możemy osiągnąć za sprawą opraw sufitowych. Dają one światło rozproszone lub bezpośrednie. Ich poszczególne typy to: żyrandole, lampy wiszące, lub reflektory/lampki zamontowane w panelu umieszczonym na suficie, opcjonalnie: halogeny podwieszone do sufitu linkami.
Wymienione formy oświetlenia można także zamienić na nowocześniejsze rampy świetlne, czyli źródła światła umieszczone za osłoną, która biegnie pod sufitem, wzdłuż ścian. Oświetlenie ogólne ma pełnić funkcję wyróżnika dla centralnego punktu pomieszczenia. Takim wyróżnikiem może być np. żyrandol na środku sufitu kuchennego. Dbając o rozmieszczenie, nie zapominajmy jednak o funkcjonalności pod względem innych czynników. I tak np. żyrandol w kuchni powinien posiadać klosze ze szkła lub stali. Ułatwi to jego czyszczenie.
Oświetlenie miejscowe to uzupełnienie ogólnego. Odgrywa ono rolę znaczącą, gdyż rozjaśnia miejsca, w których wykonywane są przeróżne czynności. Intensywny, dokładnie ukierunkowany strumień światła zagwarantuje odpowiednią jasność np. podczas czytania, szydełkowania, prac kuchennych, warsztatowych itp. Nieco przytłumione natomiast, będzie sprzyjało relaksowi. Funkcje takie spełniają wszelkiego typu lampy - stojące, podłogowe, rzadziej lampki w panelu, przymocowanym np. do okapu. Dobór kształtu i koloru obudowy oraz tworzywa z jakiego będzie wykonana pozostaje również bardzo istotny. Ciemna, gruba tkanina, stanowiąca główne tworzywo oprawy jakiejś lampy może bardzo skutecznie przyciemnić jej światło. Zatem musimy pamiętać o tych czynnikach, by moc i walory światła były dostosowane do żądanych funkcji. Posiadanie lampy podłogowej jest niewiarygodnie pożyteczne. Przedmiot ten możemy dowolnie przestawiać, dzięki czemu nie zostajemy przykuci do jednego miejsca (przeznaczonego do konkretnej czynności). Lampy stołowe powinny być wysokie lub posiadać regulowany trzon Pozwoli to precyzyjnie skierować strumień światła tam, gdzie jest on pożądany.
Oświetlenie dekoracyjne ma na celu wyeksponowanie tych elementów mieszkania, na które chcemy zwrócić szczególną uwagę. Możemy tak podkreślić kolor, kształt, strukturę, pewne detale wyposażenia i inne elementy. Oświetlenie tego typu potrafi również wykreować przyjazną atmosferę, m.in. poprzez grę cieni czy kolor światła. Wiele nowoczesnych wnętrz korzysta z oświetlenia w technologii LED . Niewielkie natężenie stwarza klimatyczny nastrój, zaś kolor możemy zmieniać w zależności od swoich zachcianek. Oświetlenie LED może być zarówno wbudowane, jak i zamontowane na meblach.
Alkohole destylowanePierwsza wzmianka o destylowanych ( lub "wymrażanych") alkoholach pochodzi z 290 r. n.e.
Niejaki Zhang Hua w swoich "Zapiskach o rzeczach różnych" pisał; "W zachodnich rejonach mają wino robione z winorośli, o którym mówi się, że będzie dobre przez lata, nawet przez dziesięć. Jeśli ktoś się go napije, to nie wyjdzie ze stanu nietrzeźwości przez całe dni".
W Chinach destylowano alkohole przynajmniej od VII w. n. e., tymczasem w Europie wynaleziono metodę destylacji dopiero w XII w. we Włoszech.
Wymrażanie alkoholu polegało na zamrażaniu wina i następnie zlewaniu niezamarzniętego alkoholu. Taka procedura stanowiła zresztą test na siłę trunku.
Smok chiński, (w języku kantońskim: Lùhng; jap.: ryū, lub tatsu; kor.: yong ; taj.: mungkorn มังกรจีน; wiet.: rồng) - stwór z chińskiej mitologii, z której trafił do innych kultur Azji Wschodniej, czasami nazywany na Zachodzie "smokiem orientalnym".
Zazwyczaj przedstawiany jako długie, wężopodobne stworzenie z wielkimi szponami, jest od dawna silnie zakorzenionym w folklorze i sztuce Chin symbolem mocy przynoszącej szczęście. Personifikuje też koncepcję yang, jego domeną jest pogoda, postrzegany jest jako władca deszczu i w ogóle wody. Wielu Chińczyków używa terminu "Potomkowie Smoka" jako swej identyfikacji etnicznej.
Smok jest niekiedy używany w kulturze Zachodu jako symbol narodowy Chin. Jednakże sami Chińczycy, zarówno z ChRL jak i Tajwanu niezmiernie rzadko używają symbolu smoka w takim charakterze. Dzieje się tak z dwóch powodów.
Po pierwsze, smok był symbolem chińskiego cesarza i był przedstawiony na chińskiej fladze pod koniec panowania dynastii Qing. Te monarchistyczne powiązania są niezgodne z ideologiami współczesnych Chin.
Po drugie, smok jest też agresywny i budzi wojenne skojarzenia, których rząd Chińskiej Republiki Ludowej stara się unikać. Z tego też powodu w samych Chinach znacznie częściej w roli narodowego symbolu przedstawiana jest wielka panda, a nie smok. Mimo to smok nadal budzi duży szacunek w chińskim kręgu kulturowym. Jest tabu prezentowanie karykatur smoków, na przykład kampania reklamowa firmy Nike, w której amerykański koszykarz LeBron James zabijał smoka (jak również bił starego mistrza Kung-fu), została natychmiast zakazana przez rząd ChRL, w związku z licznymi protestami z powodu braku szacunku dla smoka.
Wiele chińskich przysłów i idiomów odnosi się do smoka, na przykład powiedzenie "Pragnąć, by dziecko zostało smokiem" odnosi się do rodziców, którzy mają wygórowane ambicje w stosunku do dzieci. "Smok" pojawia się również w azjatyckich pseudonimach gwiazd kina kung-fu, tj. Bruce Lee czy Jackie Chan.
Bambus jest drewniejącą trawą wieloletnią z rodziny Poaceae. Jego pędy mają od 1mm do 30 cm średnicy w zależności od gatunku. Tych ostatnich jest około 1000 - głównie w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, najliczniej oczywiście w Azji wschodniej. Bambusy występują także w Afryce subsacharyjskiej, Ameryce Południowej, Australii. Od 50 stopnia szerokości geogr. północnej do 47 stopnia sz. g. południowej. Bambusy nie występują w Europie, północnej części Afryki, zachodniej Azji i na północy Ameryki Północnej.
Rośliny osiągają wysokość od kilku centymetrów do 40 m. Charakteryzuje się niezwykle szybkim tempem wzrostu, dochodzącym do 70-80 cm dziennie. Pojedyńcza łodyga dzieli się na równe odcinki, z których wyrasta jeden liść i/lub od jednego do kilkunastu odgałęzień.
Bambus jest niezwykle wręcz trwałym materiałem budowlanym. Nie gnije, co ma istotne znaczenie w wilgotnych klimatach tropikalnych. Nie jedzą go też termity. Z bambusa można wykonać: - kubki i inne naczynia - dom - i to od początku do końca. Indianie Cofano (Ameryka Południowa) wykorzystują bambus do budowy mrówkoodpornych domów. - broń (np. drzewca do włóczni), a także narzędzia tortur. Indianie amazońscy puste segmenty bambusa używają do przechowywania zatrutych strzałek - fajerwerki. Bambus wrzucony do ogniska pęka z głośnym trzaskiem, co wykorzystuje się do odstraszania dzikich zwierząt. Metoda ta została opisna wpowieści Tajemnicza wyspa Juliusza Verne'a. - obuwie, przedmioty codziennego użytku takie jak np. wędki, fajki - Indianie Waika odurzają się zażywając proszek jupo z utartego bambusa. Robią to wciągając go do nosa przy pomocy bambusowej rurki.
Chiny: prawie 50 mld drzew ma zatrzymać pustynie
Chiny, które od 1981 roku zasadziły 49,2 mld drzew, zaczynają wygrywać w walce z pustynnieniem, od pół wieku pochłaniającym powierzchnię kraju.
Obszar pustyń zaczął się zmniejszać o ok. 1200 km kwadratowych rocznie w ciągu ostatnich pięciu-sześciu lat - powiedział wicedyrektor państwowej administracji leśnej Zhu Lieke. Dodał, że dane te potwierdzają zdjęcia satelitarne i naukowcy.
Chiny obsadziły drzewami tysiące hektarów ziemi, aby powstrzymać na północy i zachodzie kraju pustynnienie, którego rezultatem są m.in. potężne burze piaskowe, docierające nawet do Japonii. Chińscy przedstawiciele w zeszłym roku podali, że pustynie nadal obejmują 2,64 mln kilometrów kwadratowych - około 27 procent powierzchni kraju.
Od 1981 roku Chiny zasadziły 49,2 mld drzew, co jest odpowiednikiem zalesienia 219 tys. kilometrów kwadratowych - powiedział szef administracji leśnictwa Jia Zhibang.
Rząd dąży do tego, żeby do 2050 roku 26 procent kraju stanowiły lasy - powiedział Jia.
Chińska gospodarka jest jedną z najszybciej rozwijających się na świecie, ale dwie trzecie jej zapotrzebowania na energię pokrywa energia uzyskana ze spalania węgla. Dlatego na Chiny wywierane są naciski, aby energiczniej zajęły się ograniczaniem emisji dwutlenku węgla, stanowiącego jedną z przyczyn ocieplania się klimatu.
Lasy będą pomagały w walce ze zmianami klimatu, pochłaniając dwutlenek węgla, a także dostarczając surowca do produkcji biopaliw i etanolu - powiedział Jia.
Według niego potencjał krajowej bioenergetyki opartej na wykorzystaniu lasów to równowartość 200 mln ton węgla, który jest jednym z "najbrudniejszych" surowców energetycznych. Wykorzystanie biopaliw zmniejszy zaś zużycie energii węglowej o 10 procent.
"Przewidujemy świetlaną przyszłość dla bioenergii uzyskiwanej z lasów" - powiedział Jia.
